آروشا1

اونی که زود می رنجه زود میره زود هم بر میگرده اما اونی که دیر می رنجه دیر میره اما دیگه بر نمی گرده.

هستند کسانی که روی شانه هایتان گریه میکنند و وقتی شما گریه میکنید دیگر وجود ندارند.

از دردهای  کوچک است که آدم می نالد وقتی ضربه سهمگین باشد لال میشویم.

بزرگترین مصیبت برای یک انسان این است که نه سواد کافی برای حرف زدن داشته باشد نه شعور لازم برای خاموش ماندن.

مهم نیست که چه اندازه می بخشیم بلکه مهم این است که در بخشایش ما چه مقدار عشق وجود دارد.

اگر 4 تکه نان خوشمزه باشد و شما 5 نفر باشید کسی که اصلا از مزه نان خوشش نمی آید "مادر" است.

وسعت دوست داشتن همیشه گفتنی نیست گاه نگاه است و گاه سکوت ابدی.

سنگینی باری که خداوند روی دوش ما می گذارد آنقدر نیست که کمر مان را خرد کند.آنقدر است که مارا برای دعا کردن به زانو در آورد.

اگر بتوانی دیگری را همان طور که هست بپذیری و هنوز عاشقش باشی اونوقت عشق تو واقیعه.

همیشه یک ذره حقیقت پشت هر "فقط یه شوخی بود" یه کم کنجکاوی پشت "همینطوری پرسیدم" قدری احساسات پشت "به من چه اصلا" مقداری خرد پشت "چه بدونم" و اندکی درد پشت "اشکالی نداره" هست.

کسی که دوستت داره همش نگرانته به خاطر همین بیشتر از اینکه بگه دوستت دارم میگه مواظب خودت باش.